Żądanie zapłaty z prywatnego majątku członka zarządu: co zrobić?

1. Sprawdź, w jakiej roli kierowane jest do Ciebie roszczenie

Zapisz dokładną nazwę osoby prawnej oraz okres, w którym pełniłeś funkcję członka zarządu. Sprawdź, czy sprawowałeś ją bezpośrednio, czy przez inną spółkę. Oddziel rolę udziałowca, pracownika i członka zarządu. Samo posiadanie udziałów nie wyjaśnia jeszcze, dlaczego ktoś chce zaspokojenia z Twojego prywatnego majątku.

Ustal również, kto zgłasza żądanie. Sama spółka, wierzyciel gospodarczy, syndyk i organ odpowiedzialny za pobór podatków mogą powoływać się na inne podstawy. Zestaw osobno zarzucaną szkodę i żądaną kwotę. Pismo adresowane do BV nie jest automatycznie osobistym roszczeniem wobec Ciebie; przeczytaj razem dane adresata i treść.

2. Ustal wskazywaną podstawę prawną

Ondernemersplein rozróżnia odpowiedzialność wewnętrzną wobec osoby prawnej i zewnętrzną wobec osób trzecich. W pierwszej chodzi o poważny zarzut wobec członka zarządu. Przy roszczeniu zewnętrznym trzeba zbadać konkretną podstawę; sama niezapłacona faktura nie dowodzi wszystkich przesłanek osobistej odpowiedzialności.

Zapytaj adwokata, jakie dokładnie działanie albo zaniechanie jest Ci zarzucane. Czy chodzi o zaciągnięcie zobowiązania, wyprowadzenie majątku, dokumentację czy uchwałę? Nie uznawaj ogólnie odpowiedzialności, zanim stanie się jasne, jakie zdarzenie i szkodę wskazano. Skierowana prośba o uzasadnienie to coś innego niż merytoryczne odrzucenie całego żądania.

3. Udokumentuj swoją ówczesną wiedzę i decyzje

Ocena decyzji zarządu wymaga więcej niż znajomości dzisiejszego wyniku finansowego. Zbierz informacje dostępne w chwili podejmowania decyzji: prognozy, oferty, ostrzeżenia, protokoły zarządu i porady. Wskaż znane wtedy niepewności oraz omawiane alternatywy. Zachowaj również wiadomości, w których zgłaszałeś sprzeciw lub prosiłeś o dodatkowe dane.

Przygotuj chronologię z odwołaniami do oryginalnych dokumentów. Nie przerabiaj dawnych protokołów tak, jakby nowa treść istniała już wtedy. Późniejsze wyjaśnienie można zapisać jako późniejsze wyjaśnienie. Omów braki w dokumentacji z adwokatem; nieuporządkowane akta utrudniają ocenę zarzucanych faktów i Twoich decyzji.

4. Oddziel prywatne poręczenie od odpowiedzialności za zarządzanie

Jeżeli podpisałeś prywatnie dokument finansowania, wierzyciel może powoływać się również na tę umowę. To inne zagadnienie niż zarzut dotyczący wykonywania funkcji w zarządzie. Przynieś więc kompletne umowy finansowania, gwarancje i poręczenia, nawet jeżeli sądziłeś, że podpisujesz wyłącznie w imieniu przedsiębiorstwa.

Sprawdź z doradcą strony umowy, charakter złożonego podpisu i warunki dochodzenia roszczenia. Sporządź listę zmian i dodatkowych przyrzeczeń. Sama krótka strona z podpisem bez powiązanych warunków zwykle nie pokazuje pełnej treści uzgodnienia.

5. Potraktuj problemy podatkowe jako odrębną pilną sprawę

Regulacja podatkowa dotyczy określonych podatków osoby prawnej podlegającej podatkowi dochodowemu od osób prawnych, między innymi loonheffingen i VAT; nie każdej organizacji ani każdego podatku. Według Belastingdienst przy podatkach rozliczanych deklaracją zgłoszenie niezdolności do zapłaty trzeba wysłać w ciągu dwóch tygodni po chwili, w której należało zapłacić. Przy naheffingsaanslag obowiązuje osobny okres dwóch tygodni po terminie płatności, wyłącznie dla dodatkowej kwoty ponad należność wynikającą z deklaracji. Ta dodatkowa kwota nie może wynikać z umyślnego działania lub rażącego niedbalstwa przedsiębiorstwa. Natychmiast ustal zastosowanie reguły i konkretną datę końcową.

Zgłoszenie niezdolności do zapłaty nie jest wnioskiem o odroczenie ani umorzenie. Sam telefon o układ ratalny go nie zastępuje. Przy obowiązkowym uczestnictwie w branżowym funduszu emerytalnym niezdolność trzeba zgłosić także temu funduszowi. Zbierz deklaracje, decyzje podatkowe, użyty formularz, dowody wysyłki i odpowiedzi. Sprawdź też kompletność zgłoszenia; sam termin nie wystarcza. Otrzymana decyzja o odpowiedzialności lub pismo egzekucyjne wymagają ponadto osobnej kontroli terminu odpowiedzi lub sprzeciwu. Nie czekaj na rozmowy o ratach i nie zakładaj, że brak zgłoszenia automatycznie dowodzi każdego osobistego roszczenia.

Jeśli spółka ma również uznany dług podatkowy wymagający ustaleń, sprawdź układ ratalny dotyczący tego długu. Nie zastępuje on zgłoszenia niezdolności do zapłaty ani nie rozstrzyga o Twojej osobistej odpowiedzialności.

6. Oddzielnie zbadaj upadłość i ubezpieczenie

W upadłości syndyk może badać zarządzanie, dokumentację i rozliczenia. Takie roszczenie wymaga innej oceny niż zwykłe żądanie zapłaty od dostawcy. Zachowaj sprawozdania roczne, dokumentację i dane o istotnych transakcjach. Zadbaj też o jasne ustalenie, jakich informacji żądano i w jakim terminie.

Sprawdź, czy istnieje ubezpieczenie odpowiedzialności członków zarządu i jak zgłasza się okoliczność lub roszczenie. Nie zakładaj automatycznej ochrony przy każdym zarzucie lub koszcie. Omów, kto wybiera adwokata, kto jest klientem i jaka zgoda ubezpieczyciela jest potrzebna. Zgłoszenie szkody nie zastępuje odpowiedzi na formalne pismo procesowe.

7. Przykład fikcyjny: dostawca żąda zapłaty od dyrektora

Załóżmy, że BV zamawia materiały, po czym traci ważnego klienta. Nie może zapłacić dostawcy. Dostawca kieruje wtedy pismo osobiście do dyrektora. Sama niezapłacona faktura nie daje pełnego obrazu wskazywanej odpowiedzialności osobistej.

Dyrektor zbiera zamówienie, prognozę finansową, późniejsze zdarzenia i dokładną treść roszczenia. Adwokat może następnie ocenić zarzut i brakujące informacje. Jeżeli istnieje również prywatne poręczenie, wymaga odrębnego zbadania. Ten fikcyjny przykład pokazuje przygotowanie, a nie przewiduje wyniku.

8. Lista na pierwszą konsultację

Określ zarzut i dokument wymagający odpowiedzi. Oddziel nieformalną groźbę od otrzymanej decyzji lub pozwu. Poproś o wstępną ocenę podstawy i pilności, a następnie ustal zakres ewentualnych negocjacji lub postępowania.

• Pełne osobiste roszczenie z załącznikami i datą otrzymania.
• Dane osoby prawnej, struktura zarządu i okres pełnienia Twojej funkcji.
• Istotne decyzje, informacje finansowe i oryginalna korespondencja.
• Umowy finansowania, poręczenia i ewentualna polisa.
• Zgłoszenia podatkowe, pytania syndyka i formalne pisma wraz z terminami.

9. Zapytaj, jak strata firmy staje się osobistym zarzutem wobec Ciebie

Rozpisz roszczenie w czterech kolumnach: zarzucana czynność, dostępne wtedy informacje, wskazywany skutek i dowody. Pokaże to, czy druga strona jedynie wymienia niezapłacony dług, czy wyjaśnia także Twoją osobistą odpowiedzialność. Powołanie się na osobiste poręczenie wymaga innej kontroli niż zarzut zaciągnięcia nierozsądnego zobowiązania w imieniu bv. Przy kilku podstawach poproś o oddzielne uzasadnienie i wyliczenie każdej z nich.

Kwestionowanie odpowiedzialności i kwestionowanie szkody to odrębne kwestie. Żądana kwota może obejmować całą fakturę mimo korekty lub częściowej zapłaty. Każdą poprawkę udokumentuj i zleć zbadanie wskazywanego związku między zarzucanym działaniem a pozostałą szkodą. Poprawność księgowa kwoty nie dowodzi jeszcze, że jesteś ją winien osobiście.

10. Fikcyjna chronologia: informacja przed zamówieniem czy dopiero później?

Załóżmy, że bv składa 1 lutego zamówienie za €40.000. Dostępna wtedy prognoza uwzględnia wpłatę od klienta. 15 lutego klient odwołuje zlecenie, a 1 marca faktura pozostaje niezapłacona. Trzeba ustalić, jak pewna była oczekiwana wpłata 1 lutego, jakie inne długi istniały i czy otrzymano już konkretne ostrzeżenia. Późniejsza zaległość sama nie pokazuje wiedzy członka zarządu w chwili zamówienia.

Zmień jeden fakt: klient już 25 stycznia pisemnie zapowiedział brak zapłaty, ale wiadomości nie ma w przedstawionej prognozie. Wtedy akta wymagają innego wyjaśnienia wiedzy i procesu decyzyjnego. Zachowaj oba rodzaje dokumentów z pierwotnymi datami. Przykład wskazuje fakty wymagające badania; nie stwierdza odpowiedzialności ani jej braku w żadnej z tych sytuacji.

11. Sprawdź odrębne dokumenty obrony i tożsamość zleceniodawców

Podział zadań jest istotny, lecz Ondernemersplein wyjaśnia, że również przy takim podziale pozostaje odpowiedzialność za decyzje i politykę całego zarządu. Oprócz regulaminu zbierz więc raporty, pytania do innych członków zarządu i podjęte środki. Samo stwierdzenie, że finansami zajmował się ktoś inny, nie jest pełną odpowiedzią. Przewodnik po podziale zadań i nadzorze pomaga przygotować to rozróżnienie.

Jeżeli otrzymałeś absolutorium, zabezpieczenie przed odpowiedzialnością lub ugodę przy odejściu, przynieś pełną uchwałę, przekazane informacje i odpowiednią umowę. Zleć odrębną ocenę zakresu absolutorium i nie zakładaj, że ubezpieczenie lub absolutorium zamyka każde roszczenie. Zarzut dotyczący wypłaty wymaga także dokumentacji dywidendy i testu wypłaty. Przed wspólną poradą ustal, kto jest klientem i jak będą traktowane odrębne interesy bv, członka zarządu, pozostałych członków i ubezpieczyciela według prawa niderlandzkiego.